مقالات

قربان، سکوئی در تقرّب

2009-11-27T23:16:00.000-08:00

یکی از اعیاد مهمّ اسلامی، عید قربان است که بازمانده حرکتی بزرگ در تاریخ بشریّت می باشد. این روز عزیز، خاطره ای به یاد ماندنی از ایثار و مجاهده را به نمایش گذاشته که برای اهل عرفان و معرفت، آلبومی از خودسازی و اوج گیری به سوی حق تعالی را به ارمغان می آورد. نقطه عطف چنین تقویم مقدّسی، رویای صادقه ابراهیم خلیل الرّحمان بود که بساط امتحان را در حسّاس ترین شرایط عاطفی و و احساسی گسترد. این پدر بزرگوار، به فرزند خلفش فرمود: پسرم،در خواب دیده ام که باید تو را برای خدایت قربانی کنم، نظر تو چیست؟ در این بخش، دنیائی از آزمونهای ماورائی نهفته شده که آیا یافته های رویائی،قابل استناد است؟ و آیا اشرف مخلوق را می توان مثل حیوانات به قربانگاه فرستاد؟و در این بین، واکنش عصبی و اخلاقی والدین در قبال چنین گزینه هولناکی، چه می باشد؟ و بیعت با آفریدگار، چه جایگاهی در روابط اجتماعی و خانوادگی دارد؟ مسلّم است که هر دیده ای در خواب،ملاک اجرائی ندارد، ولی رسول مرسل، در هر شرایطی وصل به عرش است و از پیش خود حرفی برای گفتن ندارد، و ایضاً آدمی همواره در مسیر قربانی های گوناگون قرار دارد، مهالکی در جریانات سیاسی، اقتصادی، جهانی، طبیعی و موضع گیریهای شخصی و سلیقه ای. پس نمی توان به این قانون ابراهیمی، به چشم یک مسلخ نگریست، بلکه جویباری در شستشوی روح و جسم و باراندازی برای نفوس است.

اتّصالاتی که در مناسک حج می بینیم، حاوی یک رشته موارد تربیتی و پرورشی است که حاجی را به سوی قرابت با یزدان می برد و مجاری سمعی و بصری او را در مواقف رحمانی آماده می سازد. بین طواف و تلبیه و سعیِ صفا و مروِه و رمیِ جمرات و تقصیر قربانی، یک انتظام ذاتی قرار دارد که زائر را از مرز خود محوری، به مرتبه فنای در ذات اقدس می کشاند و ارتقاء روحانی به این میهمان ایزدی می دهد، تا جائی که پس از بازگشت از مکّه، آدم قبلی نباشد و تهی از خویشتن گشته و سازه وحی گردد.فلذا امام صادق، کثرت را در زوّار بیت، قبول ندارد و می گوید: ما اکثرَالضَّجیج وَ اَقَلَّ الحَجیج، چه بسیار فریاد کننده بر گرد کعبه است و چه کم حاجی مشاهده می شود! آنگاه در قربانگاه،بهترین قربانی را آورده، حواله بهتری را دریافت کرده، گوسپند را که همه می آورند و می کُشند، اما کشتن خودکامگی ملاک است، که آن هم کار هر کسی نمی باشد. خدای کریم، به جای اسماعیل، گوسفندی را هدیه کرد تا خلیلش به بدَل جگر گوشه اش قربانی کند، اما در این قضیه، اسراری از نبوّت و حکمتهائی از توحید قرار دارد که بر اهل یقین قابل کتمان نباشد. اگر خواهی که بر این راز واقف شوی،اراده به حجّ ابراهیمی کن و نخست،تبر به دست، بتهای موجود در دلت را بشکن که الهه های شهوانی و حیوانی و مادّی، مانع پرستش خداوند عزّوجلّ می گردد.
همه چیز در قربانگاه شکل می گیرد، صداقت و حقّانیّت و هویّت و موجودیّت گُل سرسبد آفرینش، در بوته آزمایش ظاهر می گردد که آن نیز در عرصه از خود گذشتگی و مجاهده نفس امکان پذیر است.
از شعارهای روزمرّه مردم، آنست که به یکدیگر می گویند:قربانت گردمف و این یک تعارف از تعارفات متداوله متعارفه است، امّا وقتی که به حقیقت می پیوندد و زمانی که برای اجرائیّات جدّی،مهیّا می شود، صد البتّه که بسی سخت و غیر عملی بوده. پس در واقع، مصداق حقیقی و حقوقی این واژه، فقط برای رفیق ازلی امکان پذیر است. آنگاه که می گوید: اَلصّلاهُ قربانُ کلَّ تقی: با نماز گزاردن، به قربانگاه عبودیّت می روید، معنایش این است که نمازگزار، در اقامه صلاتش، دنیای خویش را با حرکت دستها به سوی گوشها در اداء تکبیره الاحرام به پشت سر نهاده و آماده عروج به عوالم فوقانی می شود.پس نمازمان می تواند یک قربانگاه مستقل و مکمّل و مفید و مستغنی باشد که در قیام و قعود و رکوع و سجود و قنوتش ، نردبانی از اخلاص و خلود بیابی که با آن، به لا مکان دست یابی و به قول شاعر:

چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنیست آن بینی

در آداب این روز دینی، نُسُکی است که اهل دل را کرامت دهد و عرفان عینی را منزلت بخشد. اذکار وارده در عید قربان، بسی سازنده و هدایت کننده است. غسل این روز پر معنی، پیام به تطهیر و تکامل دارد. در کندن لباسها، به یاد آور که البسه زر و زور و تزویر را برای همیشه در می آوری. بر زیر آب که می روی، به خاطر آور که آب، اصل حیات است و باید مثل آب،زلال بود و روان شد و از درجا زدن، دور گردید و فراموش نکرد که روزی به رغم اراده و میلمان، آب آخر را به رویمان می ریزند و تحت عنوان غسل میّت، به شستشوی نهائی اعضای بدنمان می پردازند، و ایضاً به آرزوی آب کوثر باشیم که در بهشت، جز به مخلصین ندهند و هر که از آن جوی از عسل شیرین تر و از شیر،سفیدتر و از برف، خنک تر بنوشد، به شفاعت منصوبین الهی برسد و در همسایگی امراء جبروتی، اسکان یابد. آنگاه در چنین روزی، نماز عید می خوانی که همانند نماز عید فطر است و دریائی از افاضات و عنایات دارد و در آن نُه قنوت، خدایت را به عظمت و عزّت و جود و جبروتش، سوگند می دهی که مزدت را در عید مذهبی، آمرزش و برکات و خیرات و حسنات در دو دنیا قرار دهد. تکرار این قنوتها، تأکید بر این نکته است که فقط از باب سرمدی باید مطالبات را گرفت و گدائی از این و آن،ذلّت و خفّت و خواری خواهد بود و دست نیاز به ربّی باید برد که ربّ الارباب و حیّ لا یموت و غیّ بالذّات است. و نسخه تأدیبی و تنبیهی آن، این است که نباید به همنوع، چشم امید داشت که او هر که باشد و هر چه داشته باشد، فقیر الی الله بوده و امانت داری بیش نمی باشد که در ودیعه ای که در اختیارش هست، مختار نبوده و در جبروتیّت صمدانی، تعیّش و تمرکز دارد. و از جمله دعاهای مأثوره در روز عید قربان، دعای ندبه می باشد که مبیّن کلماتی بسیط در مناجات و عریضه هائی جانکاه در بیان حوائج همگانی و احتیاجات فرامحیطی است. در فقرات دعای ندبه، مواردی ظریف از مواصلات وجدانی و مقاربتهای فطری می باشد که محسوس حواسّ اهل دل بوده و خاکیان را نصیبی از آن نمی باشد. آنچنان که از نامش پیداست، دردنامه ای سوزناک بوده که اصالت غربت را به میزبان سماوی،ارائه می دهد و گله از صدمات ایّام دارد و مطالبه منتقم موعود می نماید و مصلح کل را برای اصلاحات ریشه ای در مدنیّت زمین، مسألت دارد و خاتم اوصیاء را برای اختتام غیبت سراسر نکبت، خواستار است.
و از زمره افعال روز عید قربان، قربان یکردن است که یقیناً از مجاری عینیّه و صدریّه، می باید نمود. یعنی همان اراده ای که شارع کبریائی در تقریر حکمش کرده مدّنظر آید که پند آموزی از وضع آن و به کارگیری تأثیرات ممتد و متناوب قضیّه می باشد. قسمت دیگری از برنامه های روز عید قربان، تکبیرات آن است که اعلان تبعیّت از ولایت والی لا یزال می باشد و در مضامینش، تولّی و تبرّی نهفته شده و ابراز عقیده به و حدانیّت فرمانده کائنات می باشد و التزام فکری و عملی به آئین منتصب به حضرت دادار است و قرائت کردن سوره های شمس و اعلی در نماز عید قربان، حاکی از اعماق ضمایر مکنونه لاهوتی ر این روز مبارک می باشد. سوره شمس، در برگیرنده سوگندهای ثقیل و کبیر خداوندی به هسته های مهمّ خلقت بوده و نفسی که در این روز به جرّاحی سماواتیان می رود و راه رستگاری که از بطن قربان نشأت می یابد را توصیف می کند و همچنین است تحلیل سوره اعلی که در رکعت دیگر نماز عید قربان خوانده می شود و تسبیح کردن را می آموزد و قدرت تولیت عظمای آفرینش را یاد آور می گردد و قرائتهای الزامی را به خاطر می آورد و اینکه با اذن خدایمان، سختی ها آرام می شود و با تذکّرات قرآنی، نفوس، احیاء می گردد و ذکر، غذای روح معرّفی می شود. اینک مائیم و روز عید قربان، تا چگونه به قربانگاه خودسازی برویم و چه سوغاتی از مضیفخانه کریم علی الاطلاق،بگیریم و توشه راه پر پیچ و خم دنیا و آخرت کنیم.
به امید وصول عیدیهای مهمتر و بزرگتر، از خزانه غیبی

از مقالات آیت الله بروجردی در سالهای گذشته

گشت و گذارى در سفره‏هاى رنگارنگ رمضان، با تمايلات « عرفان امامان آسمانى »

2009-08-20T14:58:00.000-07:00

روزه، جلوه‏گاه خودسازى و عرصه تزكيه است و روزه‏دار با گام نهادن در كوچه‏هاى عشق و سوز اين ماه، شكل نوينى را به زندگى خود مى‏دهد و لباس اخلاص را بر تن مى‏كند و از ديار نور و صفا، كسب فيض مى‏نمايد و خواستگاه هر روز عارفان دلداده به حق، چنين است كه بارالها، موجى از شادى را بر اهل برزخ نازل فرما؛ نيازمندان را رفع حاجت كن؛ گرسنگان را سيرى ده؛ برهنگان را پوشش؛ مقروضين را اداى ديون؛ گرفتاران را رهايى؛ دورافتادگان را وصال؛ اسيران را آزادى؛ مفاسد اجتماعى را اصلاح؛ بيماران روح و جسم را عافيت؛ پريشان حالان را آرامش و مصيبت‏زدگان را نوازش مرحمت فرما.

اين درخواستها هرگز در يك زاويه نبوده و ابعاد مختلفى از گردش ايّام را شامل مى‏شود و تقديرات معنوى و عرفانى در سرلوحه آنها قرار داشته است؛ به هنگام گشايش دهان به خوراكيها، زبانِ راهيانِ ملكوت، اين گونه است كه بار پروردگارا، به نام تو از پيوندهاى حيوانى بريدم و اكنون براى تو امساك را خاتمه مى‏دهم و اميدم در تداوم عمر به الطاف و عنايات توست. در اين بيعت عمومى كه در مجموع اين ليالىِ متبرّك زمزمه مى‏كنيد بايد همواره مراقب گفتارها و پندارها و كردارهايتان باشيد كه در زير بيرق ديگرى نرويد و آواز غير را سر ندهيد و در ادعيه شبهاى قدر، حج را به معناى واقعى آن مى‏طلبيد كه زيارت محبوب است نه طواف سنگ بى‏روح؛ بلندى عمر را در طاعت معبود مى‏خواهيد كه در غير اين صورت، عبور و مرور در سياه‏چال زمان است و پوسيدگى در پشت ميله‏هاى سرنوشت؛ شهرالقرآن را موسم پذيرش اسرار وحى دانسته و در تعقيب مفسّر و مبيّن رسمى آن خود را ملزم مى‏دانيد كه ثقلينِ بازمانده رسول، كتاب اللَّه و عترت است و بازمانده حق‏تعالى‏، روح و جسم اين دو حبل الهى است؛ روح قرآن و جسم اهل‏البيت كه نهايت آرمان اصحاب رمضان، مطالبه اين گوهر يگانه هستى از صاحب ماه خواهد بود. در آغاز ملاقات شهرالصّيام مى‏خوانيد كه ايزدا، روزه‏ام را در زمره روزه‏داران واصل قرار ده و شبهايم را به جبهه شب‏نشينان حامل، ملحق فرما كه تاريكيهاى اين ماه، شاهد جانفشانيهاى ايثارگران آسمانى است و باز زمزمه داريد كه از خواب غفلت بيدارم نما؛ همان رؤياهاى شيطانى كه امروز قاطبه مردم جهان را احاطه كرده و ذهن و فكرشان را از مهمّات مسائل معنوى دور نموده. بعنوان حاجت مى‏گوييم كه ما را به رضايت خود نزديك فرما و از خشم و نفرينت دور فرما. دقايق حياتبخش اين ماه، فرصتهاى گذرا براى توبه مى‏باشد كه اى بشر شَرور و گستاخ كه بى‏پروا رو در روى احكام الهى ايستاده‏اى، به خود بيا و عذاب اكبر را پيش‏بينى كن و به درگاه روشنايى‏بخش خدايت باز گرد و زمان بازپرورى توكّل ناميده شده است كه بايد دست از غيرخدا بشوييد و نيّتها را خالص گردانيد و آئينه درون را صيقل دهيد كه انوار سرمدى در تشعشع است و دلهاى پاكيزه مى‏طلبد تا پروازهاى ويژه‏اى ترتيب داده شود و پرده‏هاى سنگين مادّى كنار رود و لياقت وصال عنايت شود.
در وقت افطار، همچون يك منتظر دلواپس و مُضطر، هفت مرتبه بگوييد:
يا صاحِبى نَجِّنى مِنْ سِجْنِ الْغَيْبَة
اى صاحب خانه، بودن ما در زندان غيبت، طولانى شده و كمرهايمان شكسته و طاقت از كف رفته؛ پس براى نجات ما برخيز و كفايت امورمان كن و در وقت غذاى سحر به همان كيفيّت بگوييد:
يا عَزيزُ قَدْ مَسَّنا وَ اَهْلَنَا الضُّرّ فَاكْشِفْ عَنَّا الْكَرْبَ بِاُمِّكَ الْبَتُول‏
اى عزيز فاطمه، فضاى زندگى به سموم گناه و تباهى آلوده شده و منازل ما از بركات رؤيت جمال ملكوتيان، تهى گشته و اشكهاى غربت بر گونه‏هايمان نشسته و اضطرار به اوج خود رسيده؛ پس ما را درياب كه براستى تشنه توايم و بريده از غير تو هستيم؛ قسم به جدّه‏ات كه بريده از بديهاست.

برگرفته از کتاب حکیم تألیف آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی

ولایت آسمانی

2008-06-03T04:36:00.000-07:00

اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
در ابتدای سخن لازم است شما را توجه دهم به علم معصومین تا بدانید کسی که چنین احاطه ای بر جهان هستی دارد در هر لحظه بهترین و کاملترین عبارات را بیان میکند تا صاحبان خرد با ریز بینی پیام معصوم را درک کنند (فاعتبروا یا اولی الابصار) ولی در پایان سخن قضاوت خواهید نمود که با این همه مثالهای روشن باز هم (اکثرهم لا یعقلون) چرا که یهدی من یشاء و یذل مَن تشاء به جهت اینکه هر کس لیاقت ولایت وارثان غدیر را ندارد.

امام صادق(ع): کُّلُّ ولاهُ اَمرِ الله و \َزَنَهُ عِلمِ الله و عَثِبَهُ وَحیِ الله.(اصول کافی جلد 1 صفحه192)
ما فرمانروایان از طرف خدا هستیم ما خزانه داران علوم الهی هستیم ما مرکز اسرار الهی هستیم.
امام موسی بن جعفر: مَبَلغُ عِلمنا علی ثلاثه وُجوهُ ماض و غابر و حادث فَاَما الماضی فَمفسر وَ اَماّش الغابرُ فَمَزبورُ و اما الحادثُ فَقَذفُ فی القلوبِ و نَفرُ فی الاسماع و هو افضل علمنا لا نبی بعد ببینا. اصول کافی جلد 1 صفحه 164
دانش ما ائمه بر سه قسمت است:
1-علم به گذشته که برای ما تفسیر کرده اند.
2-علم و آنچه در جهان واقع میشود و آنچه در حال وقوع است.
3-علم به آنچه در آینده رخ میدهد.
آگاهی ما به آنها از طریق الهام در دل و یا به صورت سخن گفتن فرشته در گوش است و این برترین دانش ماست و هرگز پیامبری بعد از پیامبر ما نخواهد بود.
پس با این دو حدیث تصدیق میشود که امامی که منصوص از جانب خداست و علم به همه احوالات دارد و از طرفی به حکم صریح قرآن (اِنَما یُریدُ اللهُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجس اَهلَ البَیت و یُطَهَّرَکُم تطهیرا) از کوچکترین اشتباه و آلایشی به دور است در هر لحظه بهترین سخن و مناسبترین رفتار را می نماید و به همین به خاطر است که رفتار و گفته آنها برای ما سند است و در همه جا به آنها مراجعه می کنیم تا هدایت شویم چرا که طبق حدیث ثلقین قرآن و عترت را خدا ارزانی داشت تا به آنها تمسک جوئیم و هدایت شویم. جال چه شده که ائمه معصوم اتفاقات آینده را در لفافه برای ما بیان کرده اند.
به یک حدیث از امام باقر مراجعه میکنیم.
امام باقر(ع): لَو کانَ لِاَلسِنَتِکُم اَوکتِه لَحَدَّثتُ کُلَّ امرِیءٍ بِما لَهُ و عَلَیه
اگر تملک زبان داشتید و میتوانستید راز دار باشید هر آینه به شما خبر میدادم از آنچه به ضرر و نفع شماست.
اثبات اینکه این برهه زمانی همان آخر الزمانی است که وعده شد.
رسول اکرم: ضمن یک حدیث طولانی می فرماید(نوائب الدهور صفحه 291)
ای حذیفه دنیا از بین رفته از وقتی که :
1-امت من نماز را ضایع کنند(میبینیدکه مردم از روی ریا یا اجبار به نماز جماعت و جمعه میروند.)
2- از شهوات پیروی کنند(ناگفته پیداست)
3- فضا تاریک شود(چه مادی و چه معنوی شاهدید مادی: وجود دود و آلاینده ها در هوا معنوی: آلودگی فضا به خاطر معصیت)
4- آسمان و این فضای لاینتاهی غبار آلود شو.
5- امنیت از راههای زمینی و هوایی برداشته شود(هواپیما ربایی آدم دزدی قتل راننده ها و سرقت خودروها)
6- خانواده ها در دامن فساد سقوط کنند0فرار از خانه و ......)
7- مردم در زندگی دچار تجملات و مد پرستی شوند.
8- قیمتها بالا رود(این را دیگ حتما با تمام وجود درک کرده اید)
9- عمل لواط علنی شود(در اکثر کشورها یاروپایی میبینید که لواط و هم جنس بازی بلا مانع شده.)
10- افراد از اخلاق و کار خویش تعریف میکنند.
11- مردم خانه های خود را بیارایند و دیوارهای آن را زینت دهند.
12- آسیای مرگ بر سر جامعه بچرخد(ترور بمباران حمله نظامی و جنگ و........)
13- محبت و صله رحم از دلهای مردم برداشته شود(رفت و آمدتان نسبت به چند سال پیش چقدر کمتر شده است)
14- جامه های نرم و زیبا و نازک بپوشند.
15- از اسلام جز سمی از قرآن جز رسمی باقی نماند.
16- مسجدشان آباد اما دلهایشان از تقوا و ایمان تهی.
17- علما و دانشمندان آن زمان بدترین مردم روی زمین باشند و تمام فسادها و فتنه ها از ناحیه آنها بر می خیزد و بازگشت همه آناه به سوی خود ایشان است.
ناگفنه پیداست که تمتم این موارد و چه بسا مواردی بیش از این در دنیای امروزی کاملا مشهود و فراگیر شده و در ضمن مان حدیث پیامبر می گوید:
در چنین وضعی دیندار باید دین خود را بردارد و از این طرف به آن طرف و از این قله کوه به آن قله و از این دره به دره دیگر برود تا سلامت دین داشته باشد.
حتما فکر میکنید ما که در یک کشور اسلامی زندگی میکنیم و نیازی به فرار نداریم که دینمان حفظ شود و حتما پیامبر ایتن حدیث را برا غیر از ما گفته ولی اینطور نیست چرا که با احادیثی که در ذیل می آوریم میبینیم که منشا همه فتنه ها در همین به ظاهر مسلمانها و در باطن کمونیستها ست.
چرا اگر زمامداران این مملکت مسلمان بودند در هیچ کجا این ندا شنیده نمیشد که (مسلمان=تروریست)؟!!! و چشم و گوش ما را بسته اند چرا که ما مردم متعصبی هستیم و تا اسم خدا و پیغمبر می آید کنار میکشیم آنها هم ما را خوب شناخته اند و به نام خدای اعلی هر غلطی می خواهند می کنند و روز به روز هم تعداد رای دهنده و تظاهر کنندگکان بیشتر میشود.
هیچ حرفی را بی دلیل قبول نکنید اگر حرف مرا بی دلیل قبول کردید و فردا نوشته ای دیگر به دستتان رسید بدون تعقل این را رها کرده و به سراغ آن میروید.
ولی سند حرف ما (قال المعصوم) است پس بخوانید و دلهایتان را از عقاید باطلی که تخم نفاق را می گستراند بشوئید.
مسئله اصلی که این سالهای اخیر باعث شده ما به راهی برویم که پیروان ابوبکر و عمر رفتند مسئله ولایت است.
ولایت امری است که از جانب خدا و رسول آمده با رای ملت و هو و جاجال (آنطور که ابوبکر و عمر آمدند) مهمترین مسئله در دین ولایت است.
امام باقر در کتاب غیبت نعمانی صفحه 93 میفرمایند: خداوند در شب معراج به رسول الله فرمود: ای محمد اگر بنده ای از بندگان من آنقدر مرا بپرستد که اعضایش از هم بگسلد سپس مرا ملاقات کند در حالتیکه ولایت شما را انکار دارد من او را به آتش می اندازم.
مسئله ولایت آنقدر مهم است که اگر همه کارهایمان درست باشد ولی ولایت والیان غدیر را نداشته باشیم مستحق آتشیم.
و اکنون می گویم امامن معصومی که علم به آینده داشته اند و امروز ما را می دیده اند چگونه صریح سخن گفته اند که امروز ما گمراه نشویم و به دنبال ولایت هر کس و ناکس نرویم.
اِنَّما ولیَّکُمُ الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلوه و یوتون الزکوه و هم رکعون.
ولی شما حفظ خداست و پیامبرش و کسانیکه ایمان آورده اند و نماز می خوانند و زکات میدهند در حالیکه رکوع میکنند.(غیبت نعمانی صفحه 66)
سلمان عرض کرد یا رسول الله آیا این آیه ها فقط درباره علی است؟ فرمود: بلکه درباره او و جانشینان من تا روز قیامت.
عرض کرد یا رسول الله آنان را بای من بیان فرما.فرمود: علی که برادر و ولی من است و ولی هر مومنی پس از من و یازده امام از اول و او هستند که نخستین آنان فرزندم حسن است سپس فرزندم حسین سپس نه نفر از اولاد حسین یکی پس از دیگری.(غیبت نعمانی صفحه 66)
حضرت محمد در کتاب غیبت نعمانی باب 4 صفحه 68 ضمن یک حدیث طولانی می فرمایند: ای مردمم خدای عز و جل در قرآنش شما را به نماز امر کرده است و من آن را برای شما بیان کردم و راه و رسماش را به شما آموختم و به زکات و روزه امر کرده که برای شما بیان کردم و تفسیرش نمودم و خداوند شما را در قرآنش به ولایت امر کرده است. ای مردم من شما را گواه می گیرم که آن ولایت مخصوص این شخص است و مخصوص اوصیا من است که از فرزندان علی است نخستین شان فرزندم حسن است و سپس حسین و سپس نه نفر از فرزندان حسین اینان از قرآن جدا نمی شوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند.
رسول الله در کتاب غیبت نعمانی صفحه 77 ضمن یک حدیث طولانی در خصوص آیه:
یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی االمر منکم.
ای کسای که ایمان آورده اید فرمان خدا را برید و فرمان رسول خدا و فرمان صاحبان امر را.
حضرت علی عرض کرد: ای پیغمبر آنان که هستند؟ فرمود: اوصیا تا آنکه در کنار حوض بر من وارد شوند. همه شان راهنما و رهبر هستند. امت من به وسیله آنان یاری میشوند.
حضرت علی عرض کرد یا رسول الله نامشان را برای من بفرمائید.فرمود:این پسرم و دستش را بر سر حسن گذاشت و سپس این پسرم و دستش را بر سر حسین گذاشت سپس فغرزند او علی سپس فرزند او محمد بن علی و ......... که یکی از آنان به خدا قسم مهدی این امت است که زمین را پر از عدل و داد میکند همانطور که پر از ظلم و جور شده باشد.
پس از این حدیث استنباط میشود که اولی الامر فقط امامان هستند و بس.
چرا پیامبر اسلام اینقدر مفصل در هر حدیث ولایت را محدود به خدا و رسول و 12 امام معصوم میکند و در هر دو حدیث تک تک نام میبرد.
چون شما میبینید که با وجود اینکه پیغمبر ولایت را محدود به معصومین کرده و نص صریح حدیث آنرا بیان میکند. باز هم امروز ما با کفر محضی به نام ولایت فقیه روبرو هستیم و میگویند خدا را که نمی بینید پیغمبر هم که مرده امام زمان هم که غایب است پس باید پیرو ما باشید و می گویند که ما نیز جز اولی الامر هستیم در صورتی که دیدید که پیغمبر تاکید میکند که فقط12 امام معصوم است که ولایت دارد نه امامان دروغین.
رسول الله در حال احتضار ضمن یک حدیث طولانی در جمع اصحاب فرمود: ای مردم به سخنم گوش فرا دهید همانا رضا و رضوان و بهشت از آن کسی است که علی بن ابیطالب(ع) را دوست بدارد و ولایت او را داشته باشد و به خاطر برتری اش او را و اوصیا مرا که پس از من خواهند بود امام خود بداند.(غیبت نعمانی صفحه 91)
پیغمبر میدانست که در چنین روزگاری اشخاصی می آیند که آنقدر گستاخ هستند که به خود جرات میدهند نام امام را بر خود نهند بدانید که از زمان غیبت تا کنون کسی جرات نکرده نام امام بر خود بگذلرد تا ابنکه خمینی(لعنه الله....) خروج کرد و بدعتی به نام ولایت فقیه در دین گذاشت بدعتی بزرگتر از بدعتی که ابوبکر گذاشت.
در غیبت نعمانی صفحه 92 در ذیل همان حدیث پیامبر (ص) می فرماید:ای علی امامان با رشد و رهبر و معصوم از فرزندان تو یازده امام است که آخرینشان هم نام من است و.......
باز هم رسول الله که معصوم است و علم به آینده دارد تاکید میکند که ما بدانیم. علی(ع) که باب علم رسول الله است و این چیزها را میداند پس گفته که ما بدانیم و گول هر رهبر و امام دروغین را نخوریم و بدانیم که امام و رهبر 12 نفرند و بس.
اگر بدانید که معصومین مظلوم که پیوسته حق ولایتشان غصب شده چقدر از فقهای آخر الزمان بد گفته اند.دیگر حتی به خود جرات نمیدهید که نام ولایت فقیه را بیاورید چرا که ولایت مخصوص والیان غدیر است و بس ولایت امری است مهم که خدا در قرآن به رسول الله می فرماید: یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک........
خدا به پیامبر میگوید: اگر ولایت را اعلام نداری رسالتت را تمام نکرده ای یعنی این همه زجر و بد بختی و جنگ و بت شکنی و جهاد و سنگ خوردن و فحش شنیدن و طعنه خوردن ها بدون ولایت امری ناقص و ابتر است.
حال شما قضاوت کنید حتی بدون حدیث و به طور عقلی هم انسان می فهمد که آیا یک فقیهی که تا دیروز معلوم نیست کجا بوده و از دین فقط خوردن و شکمبارگی را بلد است و در کاخ زندگی میکند و هزاران اسکورت دارد و چندین زندان دارد و همچون دیو به خاطر اینکه چند صباحی بیشتر زندگی کند به این و آن از بیت المال باج و خراج میدهد ارزش این را دارد که نبودش باعث شود دین حنیف ناقص شود.
نه به خدا دقیقا عکس این است ببینید معصومین چگونه از دست این دیو سیرتان فریاد بر آورده اند
رسول الله (ص) بحار الانوار جلد 52 صفحه 192:
به زودی زمانی بر امت من فرا میرسد که از قرآن جز رسم و از اسلام جز اسم باقی نماند آنان به نام مسلمان خوانده میشوند در حالی که ورترینم مردم از اسلام اند مساجد آنان آباد و از هدایت خالی است.
فقهای آن زمان بدترین فقها در زیر آسمان اند فتنه از ایشان آغز میشود و به آنان باز میگردد.
رسول الله در ضمن یک حدیث طولانی می فرماید :
علما و فقهای آخر الزمان خیانتکار و فاجرند. آگاه باشید که اینها بدترین مردم روی زمین هستند و نیز آنهایی که از آنها متابعت میکنند و با آنها رفت و آمد دارند و از آنها علم یاد میگیرند و یا آنان را دوست دارند و با آنها مجالست و مشورت میکنند جایگاهشان در جهنم است.
اینها مدعی دینداری و پیروی از من و ادامه دهنده راه من هستند.اما چنین نیست اینها در حقیقت از من بیزارند و من هم از آنها بیزارم در مجالس با آنها ننشینید در بازارها با آنها داد و ستد نکنید آنها را به سوی راه رهنمون نشوید به آنها آب ندهید که خداوند متعال در قرآن می فرماید((هر کس خواهان کشت دنیا باشد از آن برایش میدهیم و در آخرت بهره ای برای او نیست)) کسی که تحصیل علم کند اما برای دنیا مستحق عذاب خداوند خواهد بود و با یهود و نصاری در پست ترین مقامات جهنم محشور خواهد بود.
به طور واضح پیداست که این شرح حال دقیقا مربوط به فقهای این زمان است چرا که شما آخوندی را پیدا نمیکنید که وضع مالی اش خوب نباشد مگر اینکه تازه کار باشد و راه دوز و کلک را یاد نگرفته باشد. بسیار شنیده اید که اینها برای بر پایی نماز جماعت پول میگیرند.
امام صادق(ع) می فرماید: دمنان روزهای اول قیام حضرت مهدی مقلدان و پیروان فقها هستند چ.ن میبینند احکامی که از طرف آن حضرت صادر میشود بر خلاف فتوای پیشوایان آنهاست نه تنها مقلدان فقها دشمن حضرت مهدی اند بلکه خود فقها هم اگر آن حضرت قیام به شمشیر نکرده بودند و قدرت در دستشان نبود هر اینه فتوای کشتن آن سرور را صادر میکردند. آنها از روی ترس وبه طمع مقام اظهار ایمان و پیروی از او میکنند و خلاف آن را در دل پنهان میدارند هنگامی که خروج کند دشمن آشکاری به جز فقها ندارد.
(روزگار رهایی صفحه 515)
امام صادق (ع) می فرماید: دشمنان حضرت مهدی در آخر الزمان فقهایی هستند که ملدانی دارند که از ترس شمشیر و برای رسیدن به مقام و جاه به آن حضرت اظهار ایمان می کنند ولی مردان حق که تا اندازه ای پرده از جلوی چشمشان بالا رفته با آن حضرت بیعت میکنند.(روزگار رهایی صفحه 516)
امام صادق صریحا میگوید که فقها اظهار ایمان میکنند و دشمن حضت مهدی هستند در صورتیکه مردان حق که پرده از جلوی چشمانشان کنار رفته بیعت میکنند.
پرده کنار رفتن همین است که گول هر کسی را نخورید و در مملکتی که همه فکر میکنند که ولایت فقیه جزئی از اسلام است شما بدانید که چنین چیزی وجود ندارد و چقدر حدیث در مذمت فقهای آخر الزمان آمده.
حال که دانستید قضاوت کنید که آیا میتوان ولایت والیان غدیر را کنا رگذاشت و ولایت فقهایی را که دشمن امام و خدایند را پذیرفت؟ و آیا جمع بین این دو ولایت با این همه تضاد ممکن است؟
پس گول این همه حیوان انسان نما که نام مسلمان را یدک میکشند را نخورید و فکر نکنید چون در بین این دسته از مسلمانان زندگی میکنید هر چه آنها گفتند باید قبول کنید اینها مسلمان نیستند زیرا که رسول الله فرمود: اسلام در ابتدا غریب و تنها بود و به زودی نیز همچون زمان پیدایش غریب و تنها خواهد شد خوشا به حال تنهایان و غربا.(بحارالانوار جلد 52 صفحه 191)
پس ظاهر امر با باطن آن بسیار تفاوت دارد. در ظاهر در جهان 1300000000 مسلمان وجود دارد و ما نیز در یک کشور کاملا اسلامی زندگی میکنیم ولی در واقع اسلام غریب است و ما نیز د کشوری زندگی می کنیم که فقها در ان زمامدار و حاکم دنیا پرست و شکم باره اند و فقه دانستن تبدیل به یک شغل شده هر که را هر جا راه نمیدهند راه حوزه علمیه را در پیش میگیرد.
بروید و از پیرمردهای خراسانی بپرسید که آن فقیه که در راس ولایت کثیف فقیه تروریست نشسته است را به خاطر فساد اخلاقی و لواط دادن از مدرسه شریعتی (نام جدید آن مکان) اخراج کردند و به ناچار راه مکتب را در پیش گرفت و اکنون شده ولی امر مسلمین جهان.به حق که پیامبر اکرم(ص) پیش بینی کرده بود گرگانی پوستین گوسفند را بر تن کرده و مسلمانان را می درند.
امام صادق(ع): هر زمان که قائم ما قیام کند دین تازه ای را می آورد(یاتی بدین جدید) چنانکه رسول اکرم (ص) در ابتدای اسلام چنین کرد.(در دوره جاهلیت)(ارشاد شیخ مفید صفحه 259)
پس ما نیز همچون زمان جاهلیت هستیم چرا که هر چه گفته اند بدون دلیل قبول کرده ایم و همان حرفی را به امام زمانمان زده ایم که ابو جهل زد و گفت که پدران ما بت پرست بودند ما نیز بت پرستیم آنها بت سنگی می پرستیدند و چون خدا را نمی دیدند ما نیز چون فرزند امیر المومنین علی بن ابیطالب حضرت بقیه الله را نمیبینیم ولایت فقیهی را که پیامبر آن را کافر خوانده و دشمن خود میداند را پذیرفته ایم فقط به این دلیل که در دسترس است و قیافه پلیدش را روزی ده هزار بار در تلویزیون و در و دیوار میبینیم.
و اینکه میبینید که این اشرار و اراذل به چنین قدرتی دست یافته اند که هیچ کس جرات مخالفت ندارد. به خاطر اینست که حجت بر همگان تمام شود. چراکه:
امام صادق (ع) می فرماید: امر قیام ما محقق نخواهد شد مگر اینکه تمام اصناف مردم به حکومت برسند تا نتوانند بگویند اگر حکومت به دست ما داده میشد عدالت و حق را اجرا میکردیم بعد از رسیدن همه طبقات به حکومت آنگاه مهدی ما ظاهر میشود و حق و عدالت را اجرا میکند. .(غیبت نعمانی صفحه 274)
قدرت من کوچکتر از آن اسن که در مقابل شخصی که یک سپاه عظیم متشکل از سه نیروی زمینی و هوایی و دریایی فقط و فقط برای حفاظت از حکومتش در برابر مردم اجیر کرده بایستند. چه اگر این سپاه برای دفاع از مملکت بود خوب میشد همان ارتش و نیازی به تفکیک نبود. پس این سپاه برای دفاع از انقلاب کثیف در برابر مردم مظلوم است. یعنی تصور کنید اگر روزی تعدادی کسانی که بر ضد حکومت قیام کنند زیاد باشد. سربازان جان بر کف نیروی هوایی سپاه پاسدارانِ انقلابِ کثیف آخوندی با رشادت تمام بمبهای خوشه ای بر سر مردم این مملکت خواهند ریخت.
در آخر عاجزانه خواهشمندم جهت تسکین دل دردمندِ آقا بقیه الله از دست فقهای دنیا طلب و مقلدان کور و کرشان تجدید نظری در عقاید خود کنید و دین حنیف اسلام را آنگونه که از وحی آمده قبول کنید نه آنگونه که برایتان توسط ولایت کثیف فقیه دنیا طلب تفسیر شده.من نمی گویم که این حرفها را از من قبول کنید بروید تحقیق کنید چرا که اسلام دین تحقیق است و وظیفه هر مسلمانی هست که دین خود را با تحقیق بپذیرد نه کورکورانه و آنطور که اشخاص به خاطر هوس بازی هایشان و بقاع حکومتشان تاویل کرده اند.
و بدانید که بهشت از آن کسی هست که ولایت علی (ع) را داشته باشد. پس ولایت والیان غدیر را با غبار ولایت کثیفه فقیه از دست ندهید و بترسید در آخر الزمان ندانسته دشمن امام عصر باشید چرا که ابن ملجم هم ندانسته و به خیال خودش برای نجات اسلام علی (ع) را کشت. بترسیدکه در قیامت از شفاعت امام و ولی امرتان به دور باشید چون شما امامت و ولایت اشخاص دیگری را قبول کرده اید و آنها هم به شما هیچ سودی نرسانند جز اینکه شما را به قعر جهنم میبرند.

((الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه علی ابیطالب))